Teoria detekcjii

Detekcja IR (podczerwieni)

W nowoczesnych banknotach szeroko stosowane są farby, które w świetle dziennym widziane są jako farby tego samego koloru, lecz dające inne odbicie w widmie światła podczerwonego. Efekt ten jest nazywany metamerycznością farb. Jeżeli do druku użyto dwóch farb o identycznym odcieniu, ale o innych właściwościach, wtedy w widmie światła podczerwonego zobaczy się tylko tą część obrazu, która została pokryta farbą odbijającą promienie podczerwieni.

Detekcja magnetyczna

Podczas drukowania banknotów używa się farb o właściwościach magnetycznych, które uzyskuje się po dodaniu do niej ferromagnetycznych składników. Taka farba magnetyczna może być wykryta przez narzędzia do wyświetlania magnetycznego obrazu, lub testery z magnetyczną głowicą. Numery seryjne i inne niektóre fragmenty są drukowane przy pomocy magnetycznych farb.

Detekcja UV (ultrafiolet)

Zarówno w banknotach jak i dokumentach używa się fluoroscencyjnych farb. Farby te błyszczą przy wystawieniu ich na promieniowanie ultrafioletu (UV). Aby farba posiadała taką właściwość dodaje się do nich specjalne składniki - luminescencyjne bryłki, które nie błyszczą w normalnym świetle, lecz w promieniach UV. Wtedy to pojawia się luminescencja jednego z kolorów znana fluorescencją.

Analiza widma

Do drukowania banknotów używa się mieszanek farb o specjalnej kompozycji. Tylko analiza spektralna farby (analiza która odbywa się w specyficznych, wybranych przedziałach widma) zezwala na dokładne zdefiniowanie natężenia parametrów kolorów i wykrycie podrobionych banknotów wydrukowanych podrobioną farbą.